Kwiecień 6, 2015

Systemy Sygnalizacji Pożaru – SSP

Systemy Sygnalizacji Pożaru – SSP

Instalacja sygnalizacji pożaru jest wymagana w obiektach określonych w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w § 28. 1. (Dz. U. 2010., nr109, poz.719). Wymagana jest również w obiektach muzealnych oraz zabytkach budowlanych, wyznaczonych przez Generalnego Konserwatora Zabytków w uzgodnieniu z Komendantem Głównym Państwowej Straży Pożarnej (zgodnie z Dz. U. 2003. Nr 121, poz.1138, § 23 – wpisanych na „listę zabytków”). Ponadto w obiektach gdzie układ architektoniczny nie pozwala spełnić wymagania Prawa Budowlanego (Dz. U. 1994. nr 89, poz.414 z późniejszymi zmianami) w ramach odstępstwa (Dz. U.2012.75.690 z późniejszymi zmianami – § 2. 2 i 3a) na bazie wskazań ekspertyzy technicznej właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnionych z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej lub państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, odpowiednio do przedmiotu tej ekspertyzy może zaistnieć konieczność zastosowania SSP.
Stosowanie systemu sygnalizacji pożaru coraz częściej daje znaczne zniżki ubezpieczeniu.
Na naszym rynku mamy bardzo dużo producentów (dystrybutorów) systemów sygnalizacji pożaru.
Dla przeciętnego użytkownika różnica pomiędzy nimi jest widoczna jedynie w wielkości ceny i wyglądzie.
U profesjonalisty wygląda to inaczej. Każde urządzenie elektroniczne oparte na systemie operacyjnym ma prawo się zapętlić (popularnie mówiąc zawiesić). Wówczas użytkownik jest nieświadom tego, że system nie działa. Rozwiązaniem tego problemu jest zastosowanie centrali której płyta główna będzie wyposażona w dwa procesory w tym jeden jako koprocesor (FPU, ang. Floating Point Unit). Spotyka się również rozwiązania gdzie centrala posiada dwie płyty główne pracujące redundantnie. Kolejną rzeczą na którą należy zwrócić to wielkość czasu trwania gwarancji i co wchodzi w jej zakres jak również bezpłatny dostęp do aktualizacji oprogramowania. Centrale a dokładnie całość systemu sygnalizacji pożaru powinien być dobierany do konkretnego obiektu a nie z przyzwyczajeń projektanta. Systemy nie są tanie a w sytuacji zbyt późnego ich działania szkody materialne i ludzkie mogą być duże a i liczyć się trzeba z tym, że biegły powołany przez ubezpieczyciela może podważyć poprawność doboru systemu i odmówić wypłacenia odszkodowania a wówczas płatnikiem może być projektant.
Projektowanie SSP z czujkami niemal z pełnym zakresem badań pod kątem czułości na charakter dymu TF  (Test Fire) czy parametrów temperaturowych (wg PN-EN 54-7) nie rozwiązuje problemów związanych z fałszywymi alarmami pożaru.

Dużą pomocą przy projektowaniu systemu jest Specyfikacja Techniczna PKN-CEN TS 54-14 oraz Standardy SITP System Sygnalizacji Pożaru. Stosunkowo często powyższa literatura nie pomaga z rozwiązaniu problemów skuteczności ochrony pożarowej, stąd pomocną może być norma Brytyjska (BS 5839-1: 2013 Systemy sygnalizacji pożarowej budynków. Wykrywanie ognia i Kodeks praktyki dla projektowania, instalacji, uruchomienia i utrzymania systemów w pomieszczeniach niemieszkalnych), wytyczne niemieckie VdS 2095 czy w końcu norma amerykańska NFPA 72. W wielu punktach norma amerykańska przez Europejczyka nie może być bezkrytycznie przyjęta np. Jako przykład, dla nas nie do zaakceptowania, może posłużyć dopuszczalna wysokość instalowania czujek dymu. Według standardów europejskich wynosi ona znacznie mniej dla czujek punktowych i liniowych niż dopuszczona przez normę ISO.

Kliknij: Oferta by sprawdzić co jeszcze możemy dla Ciebie zrobić.